درباره فیلم:
در ماه مارس 2006 کمپانی برادران وارنر، ویلیام موناهان فيلمنامه نويس اسکاربرده فيلم معروف «مردگان» مارتين اسکورسيزي (که کار بازنويسي و اقتباس از داستان اصلي را برعهده داشته) را برای بازنویسی داستان "نفوذ"  "Penetration" اثر دیوید اگناتس (ستون نویس روزنامه "واشنگتن پست") استخدام کرد، داستانی که با تغییر عنوان به "فریب کار" یا "Body of lies" به فیلمنامه ای برای جديدترين فيلم کارگردان کهنه کار سينماي امريکا "ريدلي اسکات" تبدیل گردید، جایی که لئوناردو دی کاپریو در نقش يک مامور سيا به نام "راجر فريس" ظاهر و براي پيدا کردن يک تروريست درجه اول از سران القاعده به نام «سليمان» راهی اردن می شود.
" فریب خورده" در حالی به روی پرده سينماها مي رود که نام گلشيفته فراهاني در ميان اسامي دست اندرکاران آن به چشم مي خورد، فراهانی در این فیلم ایفاگر نقش یک پرستار به نام "عایشه" است که در داستان اصلی کتاب "آلیس" نام داشت، شخصيتي که قهرمان داستان در جريان پيدا کردن سليمان دلباخته اش مي شود.
تولید این فیلم در "واشنگتن دی سی"، اروپا و مراکش صورت گرفته است و فیلم بدلیل صحنه های خشونت و شکنجه توسط انجمن تصاویر متحرک آمریکا "MPAA" درجه R را دریافت کرده است بدین معنی که دیدن فیلم برای افراد زیر 18 سال بدون حضور والدین ممنوع می باشد.

در ترجمه  فارسی نام فیلم تا کنون از "مجموعه دروغ ها" استفاده شده، که نشان دهنده عدم توجه، تحقیق و دقت مترجم به محتوای فیلم و شناخت صحیح کلمات است.

در وب سایت IMDB از جمله Who Can You Trust? بعنوان جمله کلیدی فیلم استفاده شده است که به معنی "به چه کسی می توان اطمینان کرد؟" می باشد.
با مراجعه به دیکشنری آکسفورد یکی از معانی Body به شکل:

an organized group of people with a common function نوشته شده است، یعنی گروهی از افراد که در هدفی مشترک هستند که با مطابقت دادن با موضوع فیلم که در نهایت هنرپیشه اصلی فیلم، فریس (لئوناردو دی کاپریو) متوجه می شود که تمام باورهای وی درباره اهداف دولت آمریکا و راهنمایی های ریییس او هافمن (راسل کرو) که در تمام طول فیلم همراه وی بوده است و دستورات مستقیم او را صادر میکرده دروغین بوده است. همچنین در مقاله ای توسط مایکل فلمینگ "Michael Fleming" با عنوان "Crowe 'Lies' with DiCaprio" به این موضوع اشاره شده است.
به این سبب اگر بخواهیم از ترجه کلمه به کلمه استفاده کنیم نام فیلم به صورت "دوست پرفریب" قابل ترجمه است، اگرچه بدلیل اینکه تنها هافمن نبوده مه فریس را فریب داده و منظور کل دولت آمریکا است "فریب کار" ترجمه مناسبی به نظر می رسد.

نمای داستان :
راجر فریس (لئوناردو دی کاپریو) بهترین مامور سازمان اطلاعات آمریکا در سرزمینی که جان انسان ها بیش از اطلاعاتی که در اختیار دارند ارزش ندارد حضور می یابد. در عملیاتی که اورا به دور دنیا به دنبال خود می کشانَد، هر لحظه از زندگی فریس به صدایی بستگی دارد که از آن سویی خط تلفن امن سازمان سیا از اِد هافمَن (راسل کرو) به گوش میرسد.
هافمن و لپ تاپ او در حومه شهر ردیابی رهبر تروریستی را به عهده دارند که با قال گذاشتن بزرگترین شبکه اطلاعاتی دنیا هماهنگ کننده یک عملیات بزرگ بمب گذاریست. برای کشاندن او به سمت طعمه، فریس مجبور به نفوذ در دنیای مخوف اوست، اما هرقدر که او به هدف نزدیک تر می شود درمی یابد که اصلِ اعتماد خطرناک ترین و در عین حال تنها راه زنده ماندن او از این ماجراست.

نکات حاشیه ای:

از آهنگ "If the world" آلبوم "Chinese Democracy" گروه Guns N Roses در موسیقی متن فیلم استفاده شده است.

اولین پیش نمایش این فیلم در تاریخ 30 سپتامبر 2008 در دانشگاه فنون میشیگان صورت پذیرفت.  

قرار بود قسمت های مربوط به خاورمیانه در دبی فیلم برداری شود اما انجمن رساته بین المللی به دلیل ماهیت حساس سیاسی فیلمنامه با این موضوع مخالفت کرد و لوکیشن فیلم برداری به مراکش تغییر یافت.

راسل کرو برای ایفای نقش "اِد هافمن" 60 پوند (حدود 27 کیلوگرم) وزن خود را افزایش داد.

اما یه  سوال هم با دیدن این فیلم برای من پیش اومد که با شما در میان میذارم و امیدوارم شما هم نظر بدید

اگه دقت کرده باشید هر دو جاسوس آمریکایی که در این فیلم دیدیم یکی هافمن با بازی راسل کرو و دیگری فریس بسیار اهل خانواده بودن.خب دیگه رو سکانسها زوم نمیکنم.صحنه های بچه داری راسل کرو در حین هماهنگی عملیات با تلفن رو که یادتونه.و یا دی کاپریو که  عاشق میشه و برای عشقش حتی تا مرگ هم پیش میره.

و اما بر عکس.اون رئیس مخوف اطلاعات اردن که ادمی عیاش به نظر ما رسونده میشه.(اون سکانسی که با فریس در  یه خانه عفافی چیزی تو همین مایه ها ملاقات میکنه رو در نظر بیارید) که البته ما هرگز خانواده این شخص رو نمیبینیم.

خب این نکته ای بود که خیلیها بهش توجهی نکردن.من اگه بجای مسوولین صدا و سیما بودم دستور پخش این فیلم رو میدادم و از علی امامی هم برای نقد این فیلم دعوت میکردم

اما به هر حال قبول کنیم که هر کشور سازنده فیلمی   حق داره هر جوری که عشقشه پیام رسانی کنه.با این حال این فیلم در زمان جورج بوش ساخته شد و نباید از حق بگذریم که اقلا موضع ضد ایرانی نداشت.حتی گلشیفته هم چهره یک دختر متمدن و در عین حال پایبند ایرانی رو ایفا کرد.