قطار سه و ده دقیقه به یوما در واقع بازسازی وسترن قدیمی است به همین نام که در 1957 در سینماهای آمریکا اکران شد. اما چیزی که این فیلم را از یک بازسازی ساده تفکیک می کند این است که کار به شدت امروزی است و در واقع تمام تجهیزات و فناوری پیشرفته در جهت ارائه کاری در سبک و حال و هوای غرب وحشی است. فضایی که مدتها در فراموشی محض سینماگران و سینمادوستان به سر می برد و امیدی چندانی به دیدن دوباره اش نبود. با این حال پس از دهه 70 که اوج سینمای وسترن در آمریکا و در اروپا ( به خصوص وسترنهای معروف به وسترن اسپاگتی در ایتالیا) سپری شده بود این ژانر یک دهه در سکوت کامل به سر برد تا وقتی که کوین کاستنر «با گرگها می رقصد» را ساخت و پس از آن «نابخشوده» کلینت ایستوود بار دیگر خون تازه ای بر رگهای آن جاری ساخت. امادر سالهای اخیر کمتر شاهد وسترنهای قدرتمند بودیم تا وقتی که سال 2007 فرا رسید و دو فیلم از این گونه که هر دو بازسازی دو کار کلاسیک بودند در فاصله نه چندان زیادی با هم اکران شدند و مورد تحسین بسیار منتقدین و مردم قرار گرفتند. یکی از این دو «ترور جسی جیمز به دست رابرت فورد ترسو» بود که انصافا کاری بسیار عالی و فوق العاده از کار درآمده بود و حتی به نظر خیلی

(متن کامل در ادامه مطلب)